ประโยชน์ของการถือศีลอดในทางการแพทย์

ซูเราะฮ์ ยูนุส

สัมผัสความลึกซึ้งของ 'สุเราะฮ์ ยูนุส' (سورة يونس) บทหนึ่งจากอัลกุรอานอันศักดิ์สิทธิ์
ซึ่งมอบแนวทางอันเป็นนิรันดร์แก่ชีวิตมนุษย์และความเข้าใจในพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้า
โดยเฉพาะอายะฮ์ที่ 14 นี้ (ثُمَّ جَعَلۡنَٰكُمۡ خَلَـٰٓئِفَ فِي ٱلۡأَرۡضِ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ لِنَنظُرَ كَيۡفَ تَعۡمَلُونَ)
ซึ่งแปลว่า 'แล้วเราได้ให้พวกเจ้าเป็นผู้สืบทอดในแผ่นดินหลังจากพวกเขา เพื่อเราจะได้เห็นว่าพวกเจ้าจะประพฤติปฏิบัติอย่างไร'
ได้ย้ำเตือนถึงบทบาทอันยิ่งใหญ่ของมนุษย์บนโลก
เราถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้ดูแลผืนแผ่นดินและอัลลอฮ์ทรงเฝ้าสังเกตทุกการกระทำของเราอย่างใกล้ชิด
นี่คือการทดสอบจากพระองค์ เพื่อพิจารณาว่าเราจะใช้ชีวิตอย่างรับผิดชอบหรือไม่
เน้นย้ำถึงความสำคัญของการทำความดี การปฏิบัติที่เป็นธรรม และการสร้างสรรค์สิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม
การใคร่ครวญอายะฮ์นี้จะช่วยนำทางเราไปสู่ชีวิตที่เปี่ยมด้วยความหมาย
และนำมาซึ่งความเมตตาและบารอกะฮ์ (ความจำเริญ) จากอัลลอฮ์ในโลกนี้และโลกหน้า

เมื่อทูตสวรรค์วิ่งมาหาคุณ!

วิดีโอนี้ชื่อ “เมื่อพระองค์ทรงรุดมาหาคุณ!” นำเสนอภาพอันทรงพลังแห่งความเมตตาและพึงพอพระทัยของพระผู้เป็นเจ้า เมื่อมนุษย์ยอมจำนนต่อพระองค์อย่างสมบูรณ์ ดุจดั่งกษัตริย์ผู้ทรงยิ่งใหญ่ที่เสด็จมาหาผู้ที่นอบน้อมและภักดี ภาพนี้สะท้อนถึงผู้รับใช้ที่มอบหัวใจอันนอบน้อมและกายใจที่ยอมจำนนอย่างแท้จริง การวอนขอด้วยจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์ ซึ่งนำมาซึ่งการตอบรับและความพึงพอพระทัยจากเบื้องบนอย่างคาดไม่ถึง เป็นแรงบันดาลใจให้เราเข้าใจถึงความงดงามของการพึ่งพาพระผู้เป็นเจ้า และสัมผัสได้ถึงสันติสุขและความสงบทางใจอันลึกซึ้ง มาร่วมสัมผัสประสบการณ์แห่งศรัทธาและการยอมจำนนที่จะนำคุณไปสู่ความสัมพันธ์อันงดงามกับพระผู้เป็นเจ้า

การถือศีลอดและความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น

ในอิสลาม การถือศีลอดเชื่อมโยงกับความเมตตาอย่างลึกซึ้ง เพราะความหิวจากการถือศีลอดไม่ใช่เพียงแนวคิดชั่วคราว แต่เป็นประสบการณ์ที่ได้สัมผัสจริง ประสบการณ์ที่เปิดหัวใจให้เข้าใจความทุกข์ของผู้อื่น

เมื่อผู้ถือศีลอดรู้สึกหิว เขาจะใกล้ชิดกับผู้ที่ต้องใช้ชีวิตกับความรู้สึกนี้ทุกวันมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ อิสลามจึงส่งเสริมการให้ในเดือนแห่งการถือศีลอด ไม่ใช่เพียงในฐานะหน้าที่ทางสังคมเท่านั้น แต่เป็นผลลัพธ์ตามธรรมชาติของหัวใจที่ตื่นรู้มากขึ้น

การถือศีลอดไม่ได้สร้างความเห็นอกเห็นใจด้วยการบังคับ แต่ปลุกมันขึ้นอย่างสงบ และเมื่อมันตื่นขึ้น มุมมองของมนุษย์ต่อโลกก็เปลี่ยนไป เขามองผู้อื่นด้วยความเป็นมนุษย์มากขึ้น… และมองตนเองว่าเป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้ ไม่ใช่ศูนย์กลางของมัน