เรื่องราวศรัทธาของชายชาวแอฟริกัน

ซูเราะฮ์ฮูด อายะฮ์ 116 117

มาร่วมพิจารณาความหมายอันลึกซึ้งของโองการที่ 116-117 จากซูเราะฮ์ฮูดในอัลกุรอาน
โองการเหล่านี้เตือนใจเราถึงประชาชาติในอดีต ที่มักขาดแคลนผู้มีปัญญาและคุณธรรมคอยยับยั้งการฉ้อฉลบนหน้าแผ่นดิน
มีเพียงส่วนน้อยที่รอดพ้นจากการทำลายล้าง เพราะชนส่วนใหญ่หลงระเริงกับความสุขสบาย
และความฟุ่มเฟือย จนกลายเป็นผู้กระทำผิดและอาชญากร
แต่ทว่า โองการที่ 117 ได้ตอกย้ำหลักความยุติธรรมอันสูงสุดของพระผู้เป็นเจ้า
ว่าพระองค์จะไม่ทรงทำลายเมืองใดๆ ด้วยความอยุติธรรม
ในขณะที่ผู้คนของเมืองนั้นยังคงประพฤติตนเป็นผู้แก้ไข ปรับปรุง
และสร้างสรรค์ความดีงาม
นี่คือบทเรียนอันทรงพลังที่ชี้ให้เห็นว่าการดำรงอยู่ของความดีงามและการต่อสู้กับความชั่วร้ายในสังคมคือเกราะป้องกันที่แท้จริงจากการถูกลงโทษ
กระตุ้นเตือนให้เราทุกคนร่วมกันสร้างสรรค์สังคมที่เปี่ยมด้วยคุณธรรมและความชอบธรรม

สูเราะฮ์ อันนูร อายะฮ์ 27–28

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าอย่าเข้าไปในบ้านใด อื่นจากบ้านของพวกเจ้า จนกว่าจะขออนุญาตและให้สลามแก่เจ้าของบ้านเสียก่อน เช่นนั้นแหละเป็นการดีสำหรับพวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะใคร่ครวญ 

ดังนั้นหากพวกเจ้าไม่พบผู้ใดในบ้านนั้นก็อย่าเข้าไปจนกว่าจะได้รับอนุญาตแก่พวกเจ้า และเมื่อมีการกล่าวแก่พวกเจ้าว่า จงกลับไป ก็จงกลับไป มันบริสุทธิ์กว่าสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเจ้ากระทำ