ทำไมฉันถึงกลัวที่จะพูดถึงอัลลอฮ์

ความเชื่อของอิสลามที่เกี่ยวกับความตาย

ชาวมุสลิมมีความเชื่อมั่นอย่างลึกซึ้งในชีวิตหลังความตาย ซึ่งเป็นเสาหลักสำคัญที่หล่อหลอมวิถีชีวิตของพวกเขา โดยมีหลักความเชื่อ 10 ประการเกี่ยวกับความตายที่เป็นแก่นแท้ของการศรัทธา ชาวมุสลิมเชื่อว่าการเดินทางของมนุษย์ไม่ได้สิ้นสุดลงเพียงแค่การจากไปจากโลกนี้ แต่เป็นการเปลี่ยนผ่านสู่ภพหน้า ซึ่งวิญญาณจะยังคงดำรงอยู่และร่างกายจะฟื้นคืนชีพอีกครั้งในวันพิพากษาโลกที่กำลังจะมาถึง ทุกการกระทำที่มนุษย์ได้สร้างไว้ในโลกใบนี้ ไม่ว่าจะเป็นความดีงามหรือการกระทำที่ไม่ถูกต้อง ล้วนจะถูกนำมาพิจารณาอย่างยุติธรรมในวันนั้น เพื่อรับผลตอบแทนที่คู่ควร อันอาจเป็นสวรรค์อันเป็นนิรันดร์สำหรับผู้ที่ประพฤติดี หรือนรกสำหรับผู้ที่ละเลยคำสอนและกระทำความชั่วร้าย นอกจากนี้ พวกเขายังเชื่อในช่วงเวลาระหว่างความตายและการฟื้นคืนชีพที่เรียกว่า "บาร์ซัค" ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่วิญญาณรอคอยการตัดสิน สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการเตรียมตัวสำหรับชีวิตหลังความตายด้วยการสั่งสมบุญกุศลและปฏิบัติตามคำสอนของพระเจ้าอย่างเคร่งครัด อันเป็นหนทางสู่ความสงบสุขและรางวัลอันยิ่งใหญ่ในปรโลกที่แท้จริง.

ทำไมการเรียกอัลลอฮ์ด้วยพระนามอันยิ่งใ

เพราะการเรียกอัลลอฮ์ด้วยพระนามอันยิ่งใหญ่ ทำให้ดุอาอ์ใกล้ต่อการตอบรับมากขึ้น

พระนามของพระองค์สะท้อนคุณลักษณะ เช่น เมตตา อภัย ให้ริซกี จึงช่วยให้เราขอได้ตรงและจริงใจ

การรู้และใช้พระนามของอัลลอฮ์ยังช่วยเพิ่มศรัทธา ความนอบน้อม และความใกล้ชิดกับพระองค์

สัตว์ที่ส่งเสริมในการทำอุฎฮียะฮ์

สำหรับพี่น้องชาวไทยมุสลิมทุกท่าน การทำกุรบานในวันอีดิลอัฎฮาคือการแสดงออกถึงความศรัทธาอันลึกซึ้ง
เป็นการถวายสัตวพลีแด่อัลลอฮฺ เพื่อแสดงความเคารพภักดีและสำนึกในพระคุณอย่างหาที่สุดมิได้
สัตว์ที่ได้รับอนุญาตให้ใช้ในการกุรบาน ได้แก่ อูฐ โค (รวมถึงกระบือ) แกะ และแพะ
สัตว์เหล่านี้จะต้องมีสุขภาพสมบูรณ์ แข็งแรง ปราศจากข้อตำหนิร้ายแรง
และมีอายุถึงเกณฑ์ที่ศาสนากำหนด เพื่อให้การกุรบานสมบูรณ์ตามหลักการ
เป็นการรำลึกถึงเรื่องราวการเสียสละอันยิ่งใหญ่ของศาสดาอิบรอฮีม (อ.)
ที่สำคัญคือ การแบ่งปันเนื้อกุรบานให้กับผู้ยากไร้และชุมชน
ซึ่งเป็นการส่งเสริมความสามัคคี ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และความเมตตาในสังคม
ทุกขั้นตอนของการกุรบานล้วนเต็มไปด้วยความหมายอันลึกซึ้งและผลบุญอันประเสริฐ
ทำให้การกุรบานเป็นประเพณีอันศักดิ์สิทธิ์ที่นำมาซึ่งบารอกะฮฺแก่ผู้ปฏิบัติและสังคมโดยรวม